Γιάννης Μυγδάνης

μουσικοπαιδαγωγός | συνθέτης | ερευνητής | σχεδιαστής εκπαιδευτικών αντικειμένων

Δημοσιεύσεις

Πλήρης κατάλογος (σε μορφή APA 7th Ed.) με τις επιστημονικές δημοσιεύσεις κεφαλαίων σε συλλογικούς τόμους και άρθρων σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά με κριτές ή σε πρακτικά συνεδρίων. Σε κάθε δημοσίευση παρατίθεται η περίληψη (abstract). Όπου είναι δυνατό, αναφέρεται η αντίστοιχη σελίδα στην πλατφόρμα Academia, RearchGate, Google Scholar, καθώς και η επίσημη ιστοσελίδα της δημοσίευσης. 

Συλλογικοί τόμοι

5.

Mygdanis, Y. (in press). “Little music makers & producers”: Designing and integrating technological-musical educational scenarios for musical creativity development in an elementary school in Greece. In Liberty – Equity – Creativity: Innovating and Inventing Music in the Classroom – Vol 13. European Association for Music in Schools.

4.

Mygdanis, Y. (2023). Educational Technology as a Pathway to Foster Inclusion and Equity in Music Education. In P. Escudeiro, N. Escudeiro & O. Bernardes (Eds), Handbook of Research on Advancing Equity and Inclusion Through Educational Technology (pp. 153-169). IGI Global.

Emerging technologies and digital media are continually transforming the forms people interact with music and augment the ways of music expression, creation, learning, and education. Children of today’s era grow up in a digital environment that shapes their musical preferences and experiences, contributing to new kinds of musical literacies. As digital natives, they have acquired diverse musical stimuli compared to their parents and teachers, which they expect to engage with them. In this context, the role of digital technology in music classes can play a fundamental role in enhancing participation and forming inclusive music teaching-learning environments. Besides, the incorporation of technology from an educational perspective gives opportunities for cultivating equity and eliminating barriers to musical learning. The aim of this chapter is the formation of a new mindset in music education for integrating educational technology as a pathway to foster inclusion in music teaching-learning processes.

3.

Μυγδάνης, Γ. (2021). Οι σύγχρονες τεχνολογίες και τα ψηφιακά μέσα στη διδακτική των μουσικών οργάνων. Στο Α. Βερβέρης & Ι. Λίτος (Επιμ.), Ζητήματα διδακτικής των μουσικών οργάνων: γεφυρώνοντας θεωρία και πράξη (σσ. 342-362). Δίσιγμα.

Οι ταχείες αλλαγές στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή μετασχηματίζουν καθημερινά τους τρόπους που οι σημερινοί μαθητές έρχονται σε επαφή με τη μουσική, διαμορφώνοντας τις μουσικές εμπειρίες και προτιμήσεις τους. Σε αυτό το πλαίσιο, οι εκπαιδευτικοί μουσικών οργάνων θα πρέπει να λάβουν υπόψη τις επιθυμίες των μαθητών για ενσωμάτωση των σύγχρονων τεχνολογιών στα μαθήματά τους. Αυτό συνεπάγεται την εξοικείωση με ψηφιακά μέσα και περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα διεργασιών, από την ψηφιακή καταγραφή παρτιτούρας και την ηχογράφηση της εκτέλεσης έως τη μουσική παραγωγή (εκτέλεση, επεξεργασία, μείξη κ.λπ.), τον δημιουργικό προγραμματισμό, τις διαδραστικές εφαρμογές και τη χρήση απτικών διεπαφών και μικροεπεξεργαστών. Αξίωμα αποτελεί ότι η διαδικασία και ο βαθμός εμπλοκής είναι εξίσου σημαντική με το αποτέλεσμα, και πάντα σε σχέση με τον ρυθμό μάθησης του κάθε μαθητή. Έρευνες στο πεδίο υποστηρίζουν ότι τα ψηφιακά μέσα στην εκμάθηση μουσικού οργάνου διευρύνουν τους τρόπους μουσικής κατανόησης, συνεισφέρουν στην ανάπτυξη νέων γραμματισμών και δεξιοτήτων 21ου αιώνα (καινοτομία, δημιουργικότητα, κριτική σκέψη, επίλυση προβλημάτων) και ενθαρρύνουν την ενεργητική μάθηση και τη φιλερευνητική διάθεση. Το παρόν κεφάλαιο διαπραγματεύεται τις περιοχές και τους τρόπους ενσωμάτωσης των ψηφιακών μέσων σε ατομικά και ομαδικά μαθήματα οργάνων σε συνδυασμό με παραδείγματα πρακτικής εφαρμογής.

2.

Κοκκίδου, Μ., & Μυγδάνης, Γ. (2021). Η παιδαγωγική της δημοφιλούς μουσικής στη διδασκαλία-μάθηση μουσικών οργάνων. Στο Α. Βερβέρης & Ι. Λίτος (Επιμ.), Ζητήματα διδακτικής των μουσικών οργάνων: γεφυρώνοντας θεωρία και πράξη (σσ. 110-124 ). Δίσιγμα.

Η Παιδαγωγική της Δημοφιλούς Μουσικής αποτελεί έναν σχετικά νέο τομέα στον χώρο της διδακτικής των μουσικών οργάνων, με προσεγγίσεις και μοντέλα που λαμβάνουν υπόψη τους τα περιβάλλοντα που εκφράζονται και δημιουργούν οι καλλιτέχνες της δημοφιλούς μουσικής, καθώς και τις αξίες και τους κώδικες της δημοφιλούς μουσικής κουλτούρας. Κοινές αρχές αυτών των μοντέλων είναι: παίξιμο με το αυτί, συμμετοχική εκτέλεση και δημιουργία, χρήση της τεχνολογίας, ενθάρρυνση δεξιοτήτων αυτοσχεδιασμού και πρακτικές που διαμορφώνονται σύμφωνα με τις αρχές της άτυπης ή μη-τυπικής διδασκαλίας-μάθησης (όπως διατυπώθηκαν από την Lucy Green). Επίκεντρο είναι οι ίδιοι οι μαθητές καθώς έχουν την ευκαιρία να επιλέξουν το ρεπερτόριο που θα ασχοληθούν (κομμάτια, είδη), να διευρύνουν τη μουσικότητά τους διερευνώντας ποικίλους ρόλους και τρόπους εμπλοκής με τη μουσική (τραγουδιστές-τραγουδοποιοί, παραγωγοί, σχεδιαστές ήχου κ.λπ.) και αξιοποιώντας τις μουσικές τους εμπειρίες από την καθημερινή τους ζωή. Η πρόκληση για τους εκπαιδευτικούς είναι να εμπλουτίσουν λειτουργικά τα παραδοσιακά συστήματα διδασκαλίας-μάθησης οργάνου (χρήση σημειογραφίας, έμφαση στη δεξιοτεχνία μέσα από τεχνικές ασκήσεις) και να αντιληφθούν τι συνεπάγεται η ηγεμονία της Δυτικής λόγιας μουσικής στα ισχύοντα προγράμματα σπουδών των ωδείων. Παρόλο που τα τελευταία χρόνια πολλά μουσικά εκπαιδευτικά ιδρύματα προσφέρουν μαθήματα οργάνων και θεωρίας σε κάποια πεδία της δημοφιλούς μουσικής, υπάρχουν ερευνητικά ευρήματα ότι οι βασικές διαδικασίες εξακολουθούν να διαιωνίζουν τα πρότυπα του 19ου αιώνα. Στο παρόν κεφάλαιο θα σκιαγραφηθούν και θα συζητηθούν οι άξονες και οι μεθοδολογίες της Παιδαγωγικής της Δημοφιλούς Μουσικής που θα βοηθήσουν τους μαθητές να δομήσουν μουσικές εμπειρίες, γνώσεις και δεξιότητες, ταξιδεύοντας στον κόσμο της δημοφιλούς μουσικής και κουλτούρας.

1.

Mygdanis, Y. (2018). Synth4kids: An analog synthesizer web-application for music teaching-learning. In T. Shopova & G. Apostolova (Eds.), Digital Revolution in the Cultural & Social Progress (pp. 229-240). South-West University “Neofit Rilski”.

Nowadays, children grow up in a digital-cultural environment which forms their music experiences. However, the traditional music educational methods, as they were designed many decades ago, they do not involve new technologies or the use of electronic sounds and instruments in their content. As a result, a vital part of children’s music preferences is not expressed. Although many virtual instruments have been developed to be used in music teaching-learning processes, most of them consist of a reproduction of acoustic instruments without taking advantage of technology’s abilities. The aim of this paper is the presentation of Synth4kids, an original music making web-application created to be used by children from 5 to 8 years old. Synth4kids is a monophonic virtual instrument synthesizer based on analog synthesis. It is oriented to music lessons and incorporates elements from traditional music educational methods. It is also compatible with all tablets and computers and can be used alone or in conjunction with acoustic and Orff instruments. Furthermore, it benefits from the tablets’ tilt sensor and touch screen, enabling new kinaesthetic experiences. All in all, it offers opportunities for extended sound experimentation and improvisation, as well as giving children the chance to get in touch with electronic music.

Επιστημονικά περιοδικά

16.

Mygdanis, Y. & Papazachariou-Christoforou, M. (in press). Exploring the integration of maker culture activities in the Theory of Music course at a Greek Conservatoire. Journal of Music, Technology & Education.

In the last decade, there has been a significant effort to incorporate maker culture principles and techniques into education. By following the STEAM education perspective, integrating maker movement educational scenarios presents an opportunity to establish a cutting-edge musical-technological learning atmosphere in music classes. This article delves into the results of an educational intervention conducted in a Greek conservatoire centered on a Theory of Music course. The aim of the research was to design and implement teaching scenarios built on the maker movement within a group of four students aged 6 to 7 years, using the music educational software Synth4kids and the Makey Makey interface as the main methodological tools. The primary objectives were to explore the students’ experiences and perceptions of the learning process within this new educational environment and to examine the perceived development of their knowledge and skills. The findings of the pilot study indicate that the students actively and enthusiastically engaged in constructing musical artifacts and immersed themselves in music-making as active participants, leading to the acquisition and transformation of musical and technological skills through meaningful experiences. In short, it is revealed that findings converge with the research activity in the field.

15.

Mygdanis, Y., & Perakaki, E. (2023). Integrating ubiquitous music ecologies into STEAM scenarios in music teaching-learning processes. Asia-Pacific Journal for Arts Education, 22(5), 1-30.

Technological progress over the course of the past few decades has transformed how children interact with sound and music, offering new and extended ways of expression, creation, and learning. This digital environment can provide opportunities for constructing a framework of sound perception, musical praxis, and creativity enhancement, the emergence of cross-platforms and a growing variety of hardware and software serving to support these developments through an emerging context of ubiquitous acoustic ecologies. The aim of this research was to involve educational scenarios in music lessons following such ecological perspectives through a pilot study for children aged 7 to 9 in a conservatoire setting in Greece. Actions for the current practical intervention have been designed following a STEAM project-based learning approach, which offers students cooperative activities, transdisciplinarity, game-based, augmented reality, playful learning, and authentic problem-solving experiences. Analysis revealed four distinct, emerging thematic categories that drew on the development of auditory perceptual ability, creativity development, computational thinking cultivation, and the shaping of digital and physical musical worlds. The results of the educational intervention underlined the fundamental role of ubiquitous music ecologies in planned actions, which served to widen students’ musical horizons.

14.

Mygdanis, Y. (2023). Design and development of three original music-educational digital games for admission exams in Greek music schools. Journal of Culture in Tourism, Αrt and Education, 3(5), 67-75.

Playing is an integral part of children’s daily lives in all cultures. In our current era, which is mainly digital, a vital part of children’s lives involves using digital media and, consequently, digital games. Incorporating educational video games into formal or informal teaching-learning processes leads to students’ interest development, motivation enhancement, as well as active participation in the lesson in a playful interactive learning environment. In this context, digital game design is critical for its effective use in the educational process, constructing rich learning environments through specific teaching objectives based on current learning theories and students’ particular age and developmental characteristics. In this article, we explore three innovative digital educational musical games that were specifically designed to align with the content of admission exams at Music Schools in Greece. These engaging applications were developed by the Music Schools working project group of the Greek Society for Music Education (G.S.Μ.Ε.) as a valuable instructional resource for exam preparation. At the same time, they form conditions for integration in both the conservatoire as well as primary school music teaching-learning processes, providing creative teaching extensions.

13.

Μυγδάνης, Γ. (2023). Οι εξετάσεις μουσικού οργάνου και οι μορφές αξιολόγησης στην ωδειακή εκπαίδευση: μια πρώτη αποτίμηση της σημερινής πραγματικότητας. Εκπ@ιδευτικός Κύκλος, 11(2), 25-40.

Η αξιολόγηση αποτελεί ένα ισχυρό μεθοδολογικό εργαλείο για κάθε εκπαιδευτικό, όπου θα πρέπει να ενσωματώνεται σε όλα τα στάδια της μουσικής διδασκαλίας-μάθησης, εστιάζοντας στις δημιουργικές, αισθητικές και κοινωνικές διαστάσεις της μουσικής, με βασικό στόχο την ίδια τη διαδικασία, ως μία προοπτική της σχέσης εκπαιδευτικού και σπουδαστή. Oι αντιλήψεις αυτές δεν φαίνεται να αντανακλούν την ωδειακή εκπαίδευση, όπου έχει διαμορφωθεί ένα παραδοσιακό μοντέλο μουσικής διδασκαλίας, αναλλοίωτο για σχεδόν εβδομήντα χρόνια. Έμφαση δίνεται στη μουσική ανάγνωση και εκτέλεση, ενώ ο καθηγητής έχει τον κυρίαρχο ρόλο στο μάθημα και οι εξετάσεις ακολουθούν αποκλειστικά βαθμολογική κλίμακα. Η παραπάνω κατάσταση είναι αναμενόμενο να επηρεάζει τη μουσική μάθηση. Σκοπός του παρόντος άρθρου αποτελεί η διερεύνηση των μορφών αξιολόγησης στην ωδειακή εκπαίδευση με έμφαση στις εξετάσεις μουσικών οργάνων. Ειδικότερα, αναλύονται οι εγγραφές από πρακτικά εξετάσεων του πιάνου ενός ωδείου στην Ελλάδα, για τα τελευταία έντεκα έτη. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν τις αδυναμίες και τους περιορισμούς στη συνολική διαδικασία αξιολόγησης και μάθησης, ενώ, παράλληλα, αναδύουν μια επιτακτική ανάγκη για αλλαγή στο εκπαιδευτικό πλαίσιο των ωδείων.

12.

Mygdanis, Y. (2023). Synth4kids: Combining Traditional Music-Pedagogical Methods with Emerging Technologies for STEAM Education. Global Journal of Education and Learning, 1(1), 38-57.

This paper presents the development of Synth4kids, an educational music software designed for children aged five to eight years old. The software combines traditional music-pedagogical methods with emerging technologies such as augmented reality, eye-tracking, and QR-codes implementation to offer new ways of music-making, expression, and learning. Synth4kids can be integrated into STEAM educational activities following a project-based learning perspective, engaging students in collaborative, transdisciplinary, game-based, and authentic problem-solving experiences. This article also discusses the use of virtual instruments in music education, illustrating their positive outcomes in musical performance skills development and creativity enhancement. Moreover, it provides recommendations for designing virtual musical instruments for pedagogical purposes, emphasizing the importance of offering possibilities for augmenting and new musical experiences. Technical specifications for Synth4kids are also discussed, highlighting its compatibility with most web browsers and the use of various free and open-source JavaScript libraries. Overall, the paper offers valuable insights for educators and software developers who are interested in incorporating emerging technologies into music education.

11.

Μυγδάνης, Γ., & Παπαζαχαρίου-Χριστοφόρου, Μ. (2022). Η φιλοσοφία του maker movement σε μαθήματα «Θεωρία της μουσικής» σε ένα ωδείο στον ελλαδικό χώρο: Προκαταρκτικά ευρήματα από μία εκπαιδευτική παρέμβαση. Μουσικοπαιδαγωγικά, 20, 31-53.

Τις τελευταίες δεκαετίες υπάρχει έντονο ερευνητικό ενδιαφέρον αναφορικά με την αξιοποίηση πρακτικών και στρατηγικών κατασκευής τεχνουργημάτων σε διαδικασίες διδασκαλίας-μάθησης. Αντανακλώντας τη φιλοσοφία της προσέγγισης STEAM, η σχεδίαση και η πρακτική εφαρμογή διδακτικών σεναρίων στη βάση του maker movement δημιουργούν τις προϋποθέσεις για μετασχηματισμό της μουσικής εκπαιδευτικής διαδικασίας και τη διαμόρφωση ενός νέου τεχνολογικού-μουσικού περιβάλλοντος στην τάξη. Στο παρόν άρθρο παρατίθενται προκαταρκτικά ευρήματα από τη διερεύνηση των εμπειριών μιας ομάδας τεσσάρων παιδιών ηλικίας έξι έως επτά ετών, όταν στο πρώτο έτος του μαθήματος «θεωρία της μουσικής» σε ένα ελληνικό ωδείο, πραγματοποιήθηκε εκπαιδευτική παρέμβαση που σχεδιάστηκε στη βάση του maker movement, αξιοποιώντας παράλληλα το εκπαιδευτικό μουσικό λογισμικό Synth4kids. Τα ερευνητικά ερωτήματα στόχευαν στην εξέταση της μαθησιακής διαδικασίας που ακολούθησαν οι συμμετέχοντες, στην σε βάθος εξέταση των αντιλήψεών τους αναφορικά με τη μαθησιακή εμπειρία που βίωσαν και στην διερεύνηση των γνώσεων και δεξιοτήτων που διαφαίνεται ότι απόκτησαν. Καταδεικνύεται, ότι οι δραστηριότητες που εφαρμόστηκαν, πρόσφεραν εμπειρίες με νόημα στα παιδιά, τα οποία συμμετείχαν ενεργά και με ενθουσιασμό στο νέο μουσικο-τεχνολογικό περιβάλλον μάθησης που υιοθετήθηκε, εκφράζοντας την άποψη ότι η εμπλοκή τους στις δράσεις είχε ξεχωριστή αξία. Τα παιδιά διαφάνηκε να διευρύνουν τις μουσικές και τεχνολογικές τους γνώσεις και δεξιότητες, επιτυγχάνοντας πέραν από τις επιδιώξεις του μαθήματος «θεωρία της μουσικής», την καλλιέργεια της υπολογιστικής σκέψης.

10.

Mygdanis, Y. (2022). Designing an educational musical software combining traditional music-pedagogical methods and emerging technologies: The case of Synth4Kids. International Journal on Integrating Technology in Education, 11(2), 103-120.

This paper presents the development of Synth4kids, a music educational software for music teachinglearning processes designed to be used for kids aged five to eight years. Synth4kids integrates elements from the traditional music-pedagogical methods –Dalcroze Eurhythmics, Orff Schulwerk, Kodály Method– along with features aligned with incorporating merging technologies in music education –augmented reality, use of tangible interfaces / sensors, eye-tracking processes, QR-codes implementation, and collaborative online music practices– providing new and extended ways of music-making, expression, and learning to the young ages. As a pedagogical tool, it was designed with the ultimate goal to be incorporated into musical-educational activities following a STEAM perspective, based on project-based, inquiry and cooperative learning, transdisciplinarity, as well as game-based, and authentic problemsolving experiences.

9.

Μυγδάνης, Γ., & Κοκκίδου, Μ. (2021). Οι μουσικές-τεχνολογικές εμπειρίες σπουδαστών ωδειακής εκπαίδευσης μέσα από συμμετοχικές πρακτικές μουσικής παραγωγής σε ένα εξ αποστάσεως project. Μουσικοπαιδαγωγικά, 19, 42-63.

Οι τεχνολογικές εξελίξεις προχωρούν με αυξανόμενο ρυθμό, μετασχηματίζοντας τις μουσικές εμπειρίες των ανθρώπων, ανοίγοντας νέους ορίζοντες στη μουσική έκφραση, δημιουργία και εκπαίδευση. Όλο και περισσότεροι τρόποι μουσικής αλληλεπίδρασης είναι πλέον ψηφιακοί. Πολλοί καλλιτέχνες δημιουργούν κομμάτια με λογισμικά παραγωγής σε συνεργατικό πλαίσιο χωρίς να είναι απαραίτητα στον ίδιο χώρο. Με ανάλογο τρόπο, πολλοί νέοι, ασχολούνται ερασιτεχνικά με τη μουσική και αποκτούν εμπειρίες, μαθαίνοντας μόνοι είτε με φίλους. Αν και υπάρχουν αρκετά δεδομένα για την αξιοποίηση της τεχνολογίας στη σχολική μουσική εκπαίδευση, δεν έχουν πραγματοποιηθεί ανάλογες έρευνες στο ωδειακό σύστημα και στην εξ αποστάσεως εκμάθηση οργάνου. Η πανδημική κρίση του COVID-19 και η απότομη μετάβαση σε διαδικτυακά εκπαιδευτικά περιβάλλοντα έφεραν στο προσκήνιο μια σειρά από προβλήματα (έλλειψη μουσικής-τεχνολογικής κατάρτισης των εκπαιδευτικών μουσικής, δισταγμός για δράσεις με τεχνολογία κ.ά.), σε ένα κλίμα αβεβαιότητας που αντανακλούσε και την πλευρά των σπουδαστών. Οι εκπαιδευτικοί υποχρεώθηκαν να αντιμετωπίσουν μόνοι τους τη συνέχιση των μαθημάτων, μια κατάσταση που για κάποιους έγινε αντιληπτή ως αδιέξοδο ενώ για άλλους αποτέλεσε κίνητρο για δημιουργικές λύσεις. Στον παρόν άρθρο παρουσιάζονται τα αποτελέσματα από την εφαρμογή ενός πιλοτικού μουσικού-τεχνολογικού project στον ωδειακό χώρο, σε μία εξ αποστάσεως παρέμβαση εν μέσω της πανδημίας COVID-19. Σκοπός ήταν η διερεύνηση των μουσικών-τεχνολογικών εμπειριών, γνώσεων και δεξιοτήτων που απέκτησαν οι σπουδαστές καθώς και η ανάπτυξη της μουσικής τους δημιουργικότητας, μέσα από συμμετοχικές DIY πρακτικές μουσικής παραγωγής με τη χρήση λογισμικών DAWs. Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν μία πρώτη εικόνα, με πολλά θετικά στοιχεία και δυνατότητες αλληλοσυμπλήρωσης με το συμβατικό μοντέλο.

8.

Mygdanis, Y., & Kokkidou, M. (2021). Collaborative DIY music production practices in conservatoire settings: findings from a pilot distance teaching-learning project. ICT in Muzical Field/Tehnologii Informatice si de Comunicatie in Domeniul Muzical, 12(2), 7-22.

In the last decades, the vast development of emerging technologies has transformed the ways people engage with music, expanding the affordances of music expression, creation, learning, and education. Music production software allows artists to create songs collaboratively in digital contexts, not necessarily being in physical contact. Likewise, many young people produce songs alone or with peers, constructing musical experiences through informal kinds of learning. Although several studies have focused on integrating technological-based activities in school music education, the research interest in conservatoire education is limited. The COVID-19 pandemic crisis and the need for an urgent shift to online educational environments revealed numerous problems concerning the use of technology. Both teachers and students faced difficulties to operate and effectively continue the studio lessons online. Some recognized the situation as a dead-end for conservatoire education, while others perceived it as a prompt for innovative and creative solutions. The present article discusses the findings of a pilot distance musictechnological project with adolescents in conservatoire education during the COVID-19 pandemic. The primary aim was to investigate students’ musical-technological experiences, the knowledge and skills they acquired, as well as the development of their musical creativity through collaborative DIY music production practices. In particular, our purpose was to develop a more nuanced understanding of how the students experienced their work and their learning using DAWs (Bandlab). The results support the view that merging traditional and online teaching-learning procedures in a hybrid approach can open new pathways in music education

7.

Μυγδάνης, Γ., & Παπαζαχαρίου-Χριστοφόρου, Μ. (2021). Μετασχηματισμός των αντιλήψεων εκπαιδευτικών μουσικής για τις σύγχρονες τεχνολογίες στη μουσική διδασκαλία-μάθηση μέσα από μία επιμορφωτική παρέμβαση στο μοντέλο STEAM. International Journal of Educational Innovation, 3(3), 66-77.

Οι ταχείες αλλαγές στη σύγχρονη εποχή μετασχηματίζουν καθημερινά τους τρόπους με τους οποίους τα άτομα έρχονται σε επαφή με τη μουσική, διαμορφώνοντας τις εμπειρίες και τις προτιμήσεις τους. Σε αυτό το συνεχώς εξελισσόμενο ψηφιακό περιβάλλον, οι εκπαιδευτικοί μουσικής θα πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τις ανάγκες και τις επιθυμίες των μαθητών για δράσεις με ψηφιακά μέσα. Το παρόν άρθρο εστιάζει στη διερεύνηση των αντιλήψεων και στάσεων μιας ομάδας εκπαιδευτικών μουσικής που συμμετείχε σε μία διαδικτυακή επιμορφωτική παρέμβαση για τους τρόπους ένταξης του διεπιστημονικού μοντέλου STEAM σε μαθήματα μουσικής, αναφορικά με την αξιοποίηση των σύγχρονων τεχνολογιών στην εκπαιδευτική μουσική διαδικασία. Πιο συγκεκριμένα, στόχος της έρευνας αποτελεί η παρουσίαση των απόψεων και στάσεων των συμμετεχόντων αναφορικά με πρακτικές ενσωμάτωσης διαδικασιών προγραμματισμού στη μουσική διδασκαλία-μάθηση, καθώς και ο τυχόν μετασχηματισμός τους με το πέρας του εργαστηρίου.

6.

Kokkidou M., Kondylidou A., & Mygdanis, Y. (2021). Music Curricula of Greece, Sweden and Japan: Comparative Study and Reflections. Multilingual Academic Journal Of Education And Social Sciences, 9(1), 177-196.

In the process of improving school and education systems, curricula assessment and revision is proved of high importance. The comparative study of curricula from other countries can influence educational reforms decisions at a national and local-regional level, either in a productive way or by conflicting processes, ignoring the educational conditions of a country. In this paper, the findings from comparative research regarding the official music curricula from Greece, Sweden, and Japan, will be presented. The benchmarks are based on a current literature review. Similarities and differences among the three curricula will be considered in relation to the specificity of the educational systems and the cultural context of each country and the importance of music education, as well. Finally, efforts will be made to detect borrowing practices and the case of curricula inclusion into a common standard. This study is based on the premise that we better understand a curriculum when we study it compared to others, as education policy’s hidden aspects emerge, and educational application alternatives are offered.

5.

Μυγδάνης, Γ., & Κονδυλίδου, Ά. (2020). MOOCs και Ψηφιακές βιβλιοθήκες: επισκόπηση της σημερινής πραγματικότητας, προβληματισμοί & προοπτικές. Ανοικτή Εκπαίδευση: το περιοδικό για την Ανοικτή και εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση και την Εκπαιδευτική Τεχνολογία, 16(1), 78-89.

Τα τελευταία χρόνια ραγδαίες εξελίξεις έχουν λάβει χώρα στο πεδίο της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, διαμορφώνοντας ένα παιδαγωγικό πλαίσιο ριζικά διαφορετικό από το συμβατικό. Σε αυτόν τον άξονα τα Μαζικά Ανοιχτά Διαδικτυακά Μαθήματα (MOOCs), αποτελούν μια νέα πρόταση με ταχεία εξάπλωση. Πολλοί θεωρούν ότι πρόκειται για μία εκπαιδευτική καινοτομία που θα επηρεάσει καθοριστικά την εκπαίδευση ενώ άλλοι εκφράζουν ανησυχίες σχετικά με την απουσία παιδαγωγικού μοντέλου. Τα MOOCs έχουν πλέον εδραιωθεί ως κομμάτι της εξ αποστάσεως ανώτατης εκπαίδευσης και η εμπλοκή των βιβλιοθηκών είναι καθοριστικής σημασίας, όπως και σε ένα μάθημα με φυσική παρουσία, δημιουργώντας νέες προκλήσεις αλλά και διευρυμένες δυνατότητες. Ωστόσο, οι ψηφιακές βιβλιοθήκες δεν έχουν αποκτήσει ακόμα ενεργό ρόλο στη διάρθρωση των MOOCs εξαιτίας της φύσης των μαθημάτων αυτών, ζητημάτων πνευματικών δικαιωμάτων, αδειοδότησης αλλά και του εκπαιδευτικού πλαισίου που διαμορφώνεται συνεχώς. Σκοπός του παρόντος άρθρου αποτελεί η διερεύνηση των τρόπων προσαρμογής των βιβλιοθηκών στα μαθήματα MOOCs, μέσω της σχεδιασμού ενός μοντέλου αποσαφήνισης περιορισμών και προκλήσεων που ανακύπτουν, ώστε οι τελευταίες να αποκτήσουν το δικό τους διακριτό ρόλο στο συνεχώς εξελισσόμενο διαδικτυακό εκπαιδευτικό πλαίσιο.

4.

Kokkidou, M., & Mygdanis, Y. (2020). New Approaches in” Theory of Music” Courses: Preliminary Findings of a Pilot Study in Conservatory Settings. Series Musicologica Balcanica, 1(1), 319-337.

In our increasingly multimodal era, it is widely recognized that music educators ought to consider anew which ways are more effective for students to be engaged with music, what it means to teach music in a multimodal context, and what changes in pedagogy, curriculum, and methodologies are needed. Whereas traditional notions of music theory focus primarily on reading and writing music through standard notation and musical symbols, multimodal multi-sensory activities allow new types of music understanding and learning, leading to the formation of new types of music literacies. However, “Theory of Music” courses in Greece, as a part of the overall music conservatory curriculum being in-use for more than 60 years, are not consistent with the current philosophical trends in the field of music education. In this article, we argue that music teachers in “Theory of Music” classrooms can incorporate multimodal multisensory activities – aural, visual, tactile, and kinesthetic – in order to reinforce the perception of abstract musical concepts. Furthermore, preliminary findings of a pilot study in conservatory settings will be presented, as well as musical-educational activities development based on the multimodal and multi-sensory music teaching-learning approach.

3.

Μυγδάνης, Γ., & Κοκκίδου, Μ. (2020). Ο Δημιουργικός Προγραμματισμός στη Μουσική Παιδαγωγική. iTeacher, 23, 117-125.

Η ένταξη των νέων τεχνολογιών στη μουσική διδασκαλία-μάθηση αποτελεί μία νέα πρόκληση για τη μουσική παιδαγωγική καθώς τα σύγχρονα περιβάλλοντα δόμησης της μουσικής εμπειρίας γίνονται όλο και περισσότερο ψηφιακά και πολυτροπικά. Η ενσωμάτωση ψηφιακών μέσων σε μαθήματα μουσικής δίνει νέα μαθησιακά κίνητρα και προσφέρει στους μαθητές την ευκαιρία να εμβαθύνουν σε ποικίλα μουσικά πεδία. Ο δημιουργικός προγραμματισμός αποτελεί μια πρακτική ανάπτυξης κώδικα προσανατολισμένη στην παραγωγή εκφραστικού αποτελέσματος. Ερευνητική δραστηριότητα στο πεδίο καταδεικνύει τα θετικά αποτελέσματα της χρήσης πρακτικών δημιουργικού προγραμματισμού, ως διδακτικό εργαλείο, στην ανάπτυξη της δημιουργικότητας και των δεξιοτήτων συνεργασίας των μαθητών, καθώς και της βαθύτερης κατανόησης μουσικών εννοιών τόσο σε μουσικό όσο και σε τεχνολογικό επίπεδο. Tο παρόν άρθρο εστιάζει στην ένταξη του δημιουργικού προγραμματισμού σε μαθήματα μουσικής, μέσω της χρήσης της Sonic Pi, μιας γλώσσας προσανατολισμένης στη μουσική εκπαίδευση.