Τέσσερα σχεδιάσματα για έναν ανεκπλήρωτο έρωτα

Σημείωμα για το έργο

«Τέσσερα σχεδιάσματα για έναν ανεκπλήρωτο έρωτα»: τέσσερα μελοποιημένα κομμάτια από δύο ποιητές της γενιάς του Μεσοπολέμου, που εκτός από τον γνωστό τους δεσμό, τους ενώνει το αίσθημα του ανικανοποίητου, του αδιεξόδου, η απαισιοδοξία του ανεκπλήρωτου. Ο Κώστας Καρυωτάκης και η Μαρία Πολυδούρη γνωρίστηκαν το 1922, ερωτεύτηκαν σφόδρα και ο δεσμός τους, παρόλο που κράτησε λίγο, στιγμάτισε το μετέπειτα έργο τους. Όταν ο Καρυωτάκης μαθαίνει ότι νοσεί από σύφιλη, ανίατη για τότε αρρώστια, της ζητά να χωρίσουν. Η Πολυδούρη προτείνει γάμο χωρίς παιδιά, ωστόσο εκείνος αρνείται τη θυσία της, ωθώντας την να πιστέψει ότι η ασθένεια ήταν πρόσχημα για να την εγκαταλείψει. Η ίδια αρραβωνιάζεται ένα χρόνο αργότερα, αλλά κρυφά αγαπά τον Καρυωτάκη, κάτι που την οδηγεί σταδιακά στην αυτοκαταστροφή. διάλυση του αρραβώνα, απόλυση από το δημόσιο λόγω αλλεπάλληλων απουσιών, παύση σπουδών στο τμήμα Νομικής. Το 1928 νοσεί από φυματίωση, πληροφορείται στο νοσοκομείο που νοσηλεύεται στην Αθήνα για την αυτοκτονία του αγαπημένου της, και βυθίζεται ακόμα περισσότερο στη μελαγχολία της, έως το 1930 που αφήνει την τελευταία της πνοή. Τα τέσσερα ποιήματα μελοποιήθηκαν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, ενορχηστρώθηκαν και ηχογραφήθηκαν το καλοκαίρι του 2020, και η εννοιολογική τους διασύνδεση διαμόρφωσε αυτό τον μικρό κύκλο τραγουδιών.