Μικρή σουίτα σε κόκκινο μείζον

Σημείωμα για το έργο

Έργο για πιάνο και φωνή. Ένα από τα πιο όμορφα, τρυφερά και αληθινά ποιήματα που γράφτηκαν ποτέ για την αγάπη, τον έρωτα και τη ζωή. Ο ποιητής αποδίδει την σωματική και συγκινησιακή φόρτιση των προσώπων μέσα από απλές καθημερινές εικόνες που σφύζουν από ζωντάνια, «διαστέλλουν» τον χρόνο και μετατρέπουν τη στιγμή σε αιωνιότητα. Ένας ύμνος για την αξία της ζωής πάνω στον χρόνο και στον θάνατο. Οι έντονες μουσικές διακυμάνσεις των δυναμικών, οι απότομες αλλαγές στο μέτρο και το τέμπο, σε συνδυασμό με τις εναλλαγές τραγουδιού και αφήγησης είναι μερικά από τα στοιχεία που συνθέτουν τον μουσικό χαρακτήρα του έργο, ενώ τα διαφορετικά ρυθμικά μοτίβα ελληνικών ρυθμών και χορών διαμορφώνουν μία μουσική ‘σουίτα’.