Το τελευταίο φως που τρεμοσβήνει

Το τελευταίο φως που τρεμοσβήνει είναι μια μονόπρακτη σκηνική σύνθεση που διερευνά τη μνήμη, την παραμονή, την κόπωση και τη στιγμή της απόφασης. Με αφετηρία τη φράση «να μείνεις», συνομιλεί ελεύθερα με τον ποιητικό μονόλογο Ο Φαροφύλακας του Γιάννη Ρίτσου και μεταφέρει τον προβληματισμό για την ευθύνη σε ένα νέο σκηνικό περιβάλλον. Η σιωπή, το σώμα και το φως γίνονται βασικά μέσα αυτής της αναζήτησης.